Nummer 49

We zijn alweer bij verslag nummer 49 (bijna feestje). Gisteravond was het verhaaltjestijd met een randje sport. Op tafels 1 en 4 werden (min-of-meer) samenhangede campaign-slagen gespeeld. Tafel 2 stond in het teken van Blood Bowl en tafel 3 de ‘verrassing-geen-verrassing-verassingsaanval’ (ja bewust een r weggelaten hier) van Belial. Kortom spanning en sensatie.

Seraphon vs. Legions of Nagash
Laten we beginnen op tafel 1 alwaar Seraphon zich moesten klaarmaken om een Legioen van Nagash af te slaan. In de voorgaande campagneslag hadden de gewiekste vampieren slim misbruik gemaakt van een Realm Gate om uitgeschakelde collega’s met gezwinde spoed terug in de strijd te brengen. Dit keer was er geen Realm Gate beschikbaar en moesten de aanwezige ‘helden’ (term ruim gebruikt hier) proberen snode rituelen uit te voeren op thuisgrond (Shyish). Dit alles om de geheime locatie van een Seraphon-fort te achterhalen. Falen was geen optie, dan zouden de Seraphon direct het vampierenkasteel kort en klein kunnen gaan slaan. Helaas bleek falen toch een optie. Ondanks een verbazingwekkend lastig uit te schakelen vampier (met Skaven-stijl sluwheid (zeker geen lafheid (kuch kuch))) wisten de wandelende handtassen te voorkomen dat het ritueel werd uitgevoerd. We gaan een eindstrijd rond vampierenkasteel tegemoet (en wat minder vrolijke functioneringsgesprekken bij Ome Nagash).

Blood Bowl: Dwarves vs Skaven
Intussen werd op tafel 2 een vriendelijke interland gespeeld tussen kabouters en ratten. Zeer joviaal werden op traditionele wijze voortanden (al dan niet vrijwillig) uitgewisseld. Ook aan rust werd gedacht. We zagen op een bepaald punt het volledige Skaven team even lekker pauzeren in de ziekenboeg. Respectvol droegen de dwergen intussen zorg voor de bal en het veld. De enerverende wedstrijd leidde vanzelfsprekend tot laaiend enthousiasme bij het grote publiek. Ze kwamen zelfs even met zijn allen langs op het veld om de spelers persoonlijk te begroeten. De coach van de dwergen schreeuwde ze de traditionele dwergenbegroeting (‘waarom kan ik geen zes gooien als het nodig is!’) toe. Waar we niemand over gehoord hebben, is de arme hobbit die na afloop van iedere wedstrijd met een klein doekje al het bloed van de arena moet poetsen. Typisch: je maakt één keer andermans ring stuk, en gelijk heeft iedereen een hekel aan je…

Dark Angels vs. Orks
Orktober is nog zoooo ver weg, maar dat weerhield de Orks er niet van om met een enthousiaste Waaargh! de strijd aan te gaan. Dit keer tegen niemand minder dan het Dark Angels chapter, befaamd om verschillende heroïsche acties (zoals: net te laat verschijnen op Terra tijdens de Horus Heresy, precies op tijd met Guilliman een staatsgreep beramen en de helft van het legioen op mysterieuze wijze verliezen). Maar dat terzijde. “Ik heb een geheim nieuw plan”, riep Belial enthousiast. “We teleporteren stiekem het slagveld op?”, vroeg de rest van het chapter in koor (we hoorden het zelfs een paar Orks over de radio vragen). “Nee dit keer is het veel geheimzinniger”, was het antwoord. Daarna weerklonk het bevel om stiekem het slagveld op te teleporteren. Een waanzinnig innovatief strategisch/tactisch moment in deze slag volgde later bijna onopgemerkt. Er werd raak geschoten door een Scout Sniper. De verantwoordelijke wordt nu onderzocht op mutaties…

Flesh Eater Courts vs. ???
Last but not least begon op tafel 4 een uitgebreidere narrative campaign. We hebben de voorgeschiedenis niet bij de hand, dus gaan af op een ooggetuigenverslag. Het begon met de aanval van een afvaardiging van de Flesh Eater Courts op een wat eenzame oude man in een huisje in het moeras. Toegegeven: door de schedelvormige uitstraling van het huisje (en kasteelachtige proporties) en de passie voor botten van de oude man, zou je zo maar kunnen roepen dat het hier een necromancer betreft. Maar wie zijn wij om direct aan zulke vooroordelen toe te geven? Misschien kon hij er ook niets aan doen dat er zombies en skeletten rond zijn huis wandelden. Hoe dan ook, de nobele ridders van de Flesh Eater Courts trokken in hun zondagse kostuums op tegen een onverwachte mengelmoes van zombies, skeletten en Nurgle-achtige wezens. Aangezien we niet precies (helemaal niet) van de hoed en de rand weten, laten we het verdere verloop in het midden (behoudens eventueel ingezonden brieven van betrokkenen).

Tot zover nummer 49 op naar nummer 50, wat een waar feestje gaat worden…

Comments are closed